En son kucağımda uyuşun baba aklımdan silinmiyor , ellerini öptüğümde bana bakıp tanıyamayışın oysa en kıymetlindim senin , en küçüğün gözünde büyümeyen küçüklüğüm . 

Büyürken senin öleceğini düşünmezdim ben , sen hep benim yanımda başım sıkıştığında babam halleder dediğim , arkadaşlarımın yerine sana dert yandığım , güzel davetlerde en ön safhada dans ettiğim her şeyim . 

Çektiğin acının tarifini bilemem , hissedemem ama görüyordum , görmeme rağmende elimden hiç bir şey gelmiyordu . Ne isteseler elimden gelenin fazlasını sunmaya hazırken ölümü vaat ettiler bana . Çözümü olmayan bir yola koyup çık çıka bilirsen içinden dediler . İlk defa bana verilen vaat gerçekleşti ama ben bunu istemiyordum . 

Babaaaaa,  mutlu olamıyorum terfi alıp sevinemiyorum çünkü anlatacağım baba ben başardım diye şımaracağım sen yoksun . Geliyorum yanına sadece dinliyorsun beni kızmıyor , tepki vermiyor gülüp sarılmıyorsun bana . İçim acıyor kaburgalarım parçalandı ciğerlerim kanarken ben yaşamın anlamını kazanamıyorum . Kalbimde gökyüzü hep sağanak yağışlı arada büyük yıldırımlar bilem ki nasıl bir hasar bırakır içimde . Alışırsın dünyanın kanunu bu dediler . Onca kanunlar değişti diyorum neden bu olmasın ama olmuyor işte sevdiklerimi canlarımızı kat ve kat toprak altına veriyoruz da kimse feryatlarını duymuyor . Bende duyamadım babam affet beni kızma bana nolur elimden bu sefer hiç bir çare gelmedi …
Küçüğün