Hayatın karmaşık akışı içinde çoğu zaman büyük soruların peşine düşeriz: Başarı nedir, mutluluk nasıl elde edilir, insanı insan yapan değerler nelerdir? Oysa bütün bu soruların özünde, çoğu zaman fark edilmeyen daha sade ama daha derin bir mesele yatar: bilmek.
Ancak burada sözünü ettiğimiz bilmek, kuru bir bilgi birikiminden ibaret değildir. Kitap sayfalarında kalan, hayata değmeyen, insanın ruhuna işlemeyen bir bilginin kıymeti sınırlıdır. Asıl mesele; bilmeyi bir davranış biçimine, bir karakter özelliğine dönüştürebilmektir.
Tam da bu noktada, teorik bilgi ile pratik yönetim arasındaki fark belirginleşir. Çünkü bilmek; doğru karar alabilmeyi, doğru insanlarla çalışabilmeyi ve kurumları ileriye taşıyabilmeyi gerektirir. Aksi halde “bilmek”, sadece bir iddia olarak kalır.
Esenlik şirketinde yaşanan süreç de tam olarak bu çerçevede değerlendirilmelidir. Göreve geldiği günden bu yana eleştirilerin odağında yer alan yönetim anlayışı, yalnızca bireysel hatalarla açıklanabilecek bir durum olmaktan çıkmış; kurumsal bir soruna dönüşmüştür.
Eğer mesele yalnızca tek bir isimden ibaret olsaydı, bu kadar derin ve kalıcı bir problemden söz etmek mümkün olmayabilirdi. Ancak gelinen noktada görünen odur ki; işin ehli olmayan, kurumsal gelişim yerine personel üzerinden güç kurmaya çalışan, vatandaş odaklı hizmet üretmek yerine kendi iç dinamikleriyle meşgul olan bir yönetim anlayışı hâkim olmuştur.
Bu süreçte yapılan uyarılar, kaleme alınan yazılar ve dile getirilen eleştiriler ne yazık ki dikkate alınmamış; aksine zaman, bu eleştirilerin ne kadar yerinde olduğunu ortaya koymuştur. Bugün gelinen noktada, sadece mevcut tablonun tespiti değil, bundan sonrasına dair gerçekçi bir değerlendirme yapmak da bir zorunluluktur.
Çünkü bundan sonra göreve gelecek olan genel müdürü son derece zorlu bir süreç beklemektedir. Bu yalnızca bir görev değişimi değil; aynı zamanda bir yeniden yapılanma süreci olacaktır. Kurumun sağlıklı işleyebilmesi için en üst yönetimden başlayarak tüm kademelerde liyakat esaslı bir değerlendirme yapılması kaçınılmazdır.
Genel müdürün göreve başladığı andan itibaren, genel müdür yardımcıları ve birim müdürlükleri düzeyinde hızlı ve kararlı adımlar atması gerekecektir. Aksi halde mevcut yapının devamı, sorunların daha da derinleşmesine neden olacaktır.
Öte yandan, Malatya’nın yönetiminde sorumluluk üstlenen isimlerin ortaya koyduğu çaba da göz ardı edilmemelidir. Şehir için yoğun bir mesai harcayan bir iradenin, kurum içi zafiyetler nedeniyle yıpratılması ne doğru ne de adildir. Kurumsal aksaklıkların, genel yönetim başarısına gölge düşürmemesi için gerekli adımların zaman kaybetmeden atılması büyük önem taşımaktadır.
Ve mesele, sadece bilmek değil; bildiğini doğru şekilde uygulayabilmektir. Yönetim, bilgi ile birlikte basiret, liyakat ve sorumluluk gerektirir. Bu unsurların eksik olduğu bir yapıda ise sorunlar kaçınılmaz hale gelir.
Şimdi Esenlik için yeni bir sayfa açma zamanı.
Ancak bu sayfanın sağlıklı yazılabilmesi için, önce geçmişten ders çıkarabilmek gerekir. Çünkü gerçek anlamda bilmek, aynı hataları tekrar etmemektir.